جلوگیری از رهایی فاضلاب آب‌شیرین‌کن‌ها در عرصه‌های ملی!

کدام دستگاه اجرائی متولی جلوگیری از رهاسازی فاضلاب آب‌شیرین‌کن‌های شرکت چادرملو در عرصه‌های ملی است؟علیرغم اطلاع تمامی دستگاه‌های اجرائی چه اقداماتی در جلوگیری از خسارت بیشتر صورت گرفته است؟ و کدام دستگاه اجرائی ترک فعل نموده است؟
آفتاب حقوقی: یکی از معضلات استان یزد آلودگی هواست. براساس مطالعات صورت گرفته عوامل اصلی آلودگی هوا گرد و غبار حاصل از عوامل طبیعی، توسعه صنعتی و معدنی، حمل و نقل و … می‌باشد.سازمان حفاظت محیط زیست کشور در سال 1402 مدعی اقدام عملی طی برنامه ده ساله برای کاهش آلودگی هوا شده بود. اما برخی اقدامات هرچند نیاز به زمان ندارد و با یک اقدام قانونی و عملی می‌توان جلوی فاجعه‌های احتمالی را گرفت. از جمله این موارد، جلوگیری از رهاسازی فاضلاب ناشی از «واحدهای آب‌شیرین‌کن معدن چادرملو» در منطقه سیاه‌کوه شهرستان اردکان و سپیدان ساغند می‌باشد.در سال 1402 سازمان حفاظت محیط زیست رسماً اعلام نمود: «اداره کل محیط زیست یزد نسبت به نمونه‌برداری و آنالیز پساب مذکور (فاضلاب آب‌شیرین‌کن‌های شرکت چادرملو) و مقایسه با استانداردهای زیست محیطی براساس منبع پذیرنده، اقدام و با توجه به تشخیص آلایندگی، پس از اخطارهای متعدد و پیگیری‌های لازم، به دلیل عدم انجام هرگونه اقدام مثبت از سوی شرکت چادرملو درخواست تعطیلی واحد مذکور علیه بهداشت عمومی به مراجع قضایی معرفی شده است.

(مورخ 24/7/1402 به شماره نامه 33529/170/1402)پساب و یا همان فاضلاب ناشی از آب شیرین‌کن‌ها که بسیار خطرناک می‌باشند علاوه بر اینکه عرصه‌های ملی (منابع طبیعی) را تخریب نموده موجب آسیب به سفره‌های زیرزمینی و با اندک باد گرد و غبار به روستاهای اطراف نفوذ و موجبات خسارات غیرقابل جبرانی شود.برای چندمین‌مرتبه از دستگاه عدلیه درخواست می‌شود ضمن ورود به موضوع در راستای صیانت از حقوق مردم با عامل و عاملین این فاجعه زیست محیطی برخورد قانونی نماید.هرچند مسئولان از مکاتبات و مستندات که در ذیل به آن اشاره می‌شود اطلاع دارند ولی جهت اطلاع و آگاهی عموم به عنوان صاحبان اصلی منتشر می شود.